چرا سینمای آمریکای لاتین؟

حوزه جغرافيايى آمريكاى لاتين به سبب نزديكى با ايالات متحده آمريكا، هميشه از سوى اين ابرقدرت مورد توجه و حساسيت ويژه قرار داشته است سياستهاى استعمارى و غير انسانى آمريكا، دائما در پى ايجاد بحرانهاى اقتصادى، سياسى و اجتماعى در كشورهاى آمريكاى لاتين بوده تا براى خود يك حاشيه امن ايجاد كند. بر همين اساس، دولت آمريكا همواره از حضور ديكتاتورهايى مثل ژنرال پينوشه حمايت مى‏كرده است. كوبا به عنوان قدرتمندترين و پر استقامت‏ ترين كشور، براى آمريكا .تنها دولت غير قابل نفوذ در آمريكاى لاتين به شمار مى‏آيد.
مجموع اين ويژگيها، براى برخى از سينماگران اين كشورها شرايطى را فراهم كرده تا در قالب نقد اجتماعى -سياسى، گاهى دست به ساخت فيلمهايى بزنند كه مداخله گستاخانه و ويرانگر آمريكا را محكوم مى‏كند و مورد انتقاد قرار مى‏دهد.
در اين ميان گاه مستندسازى همچون خانم استلا براوو(كه اصالتا آمريكايى هم هست) مستقيما به شرايط سياسى نابسامان مردم كوبا كه به واسطه سياستهاى آمريكا بر آنان حاكم است مى‏پردازد و به طور مشخص، ضد آمريكايى عمل مى‏كند، اما در مواردى هم رويكردهاى ضمنى به اين موضوع، از سوى سينماگران ديگر در قالب فيلمهاى داستانى كوتاه و بلند صورت مى‏گيرد. مثلا در فيلم لوكو33، فيلمساز اروگوئه‏اى در داستانى تمثيلى (به يغما بردن لكوموتيوى قديمى كه ميراث فرهنگى اين كشور است توسط يك استوديوى هاليوودى براى استفاده از آن در يك فيلم هاليوودى! و مخالفت و مبارزه مردم آن ناحيه) روحيه مبارزه طلبى مردم را به تصوير مى‏كشد. جذابيت پنهان سينماى آمريكاى لاتين بيشتر به خاطر همين ادبيات ريشه‏دار و رايج در ذهنيت سينماگران آن منطقه است. استفاده از روايت اثر و در قالب قصه‏هاى تمثيلى يا استعارى يا نمادين باعث شده است تا مخاطب اين سينما، در مواردى بيش از آنكه به رئاليسم و نقد اجتماعى نزديك شود، از طريق فضاهاى فرا واقعى، تمثيلى و متفاوت، به مفاهيم انقلابى و آزاديخواهى دست پيدا كند. از طرف ديگر به دليل آنكه در كشور ما سينماى آمريكاى لاتين، به نادرستى به عنوان سينماى پر از بى قيد و بندى اخلاقى و فساد شناخته شده است، كمتر شخص يا مسوولى به جنبه‏هاى مثبت، انسانى و انقلابى اين سينما انديشيده است و نتيجه آن شده كه پس از پيروزى انقلاب اسلامى تا به حال، هيچ توجهى به اين بخش از سينماى جهان صورت نگيرد و اين سينما همچنان ناشناخته باقى بماند. اين در حالى است كه به زعم بسيارى از كارشناسان هنرى و منتقدان و تحليل‏گران سينمايى، آمريكاى لاتين صاحب يكى از غنى‏ترين و قدرتمندترين سينماها به شمار مى‏آيد.